20 November 2009
salitang banyaga muna
God has His own plans for all of us... but for me, it was different, its special. He showed me His itenerary for me. And it was so fantastic, so awesome, so great and it was unbelievable. Its more than what i've expected. Thank you so much! I feel so blessed.
My sweet November wish list
1. I will be more positive than ever.
2. I will be more active.
3. I will stop abusing myself, and start respecting it, physically, emotionally, mentally and financially.
4. I will enjoy and cherish every little blessings.
5. I will be more productive.
6. I will try to sleep and wake-up as early as i can.
7. More process, more progress and less complain.
8. I will shave my head every 2-3 weeks; moustache, beard and goatee every other day.
9. I will try to be sober as long as i can.
10. I will reset my practice of faith, and try to be a good servant.
12 November 2009
hape berdey
labing isang araw. isang taon na naman ang lumipas sa walang kwenta kong buhay.
at sa araw na ito, marami pa akong nalaman, natutunan, at di malamang naramdaman. (baka natatae lang ako o isa lang hilab ng tiyan).
isang taon. sana sa dadating pang isang taon, iba naman. maging maganda sana ang ika dalawampu't walo ko.
may nagsimula na ng pagbabago. hindi lang maliit na pagbabago. isang ikot, tatlong daan anim-napu. maraming salamat sayo.
at isa pa. sa dadating na taon, isa na akong taong walang amo. pero may trabaho.
at pagsisikapan ang mga bagay na nais makamit. eto na tamang panahon. para sa akin ang taon na ito. at wala akong isasama kundi ikaw. sino? wala pa.
itutuloy.
09 September 2009
siyam
ika siyam na araw ng ika siyam ng buwan dalawang libo at siyam.
siyam siyam siyam.
bukas... ang opisyal na huling araw ko sa trabaho dito sa brunei.
pito. pitong taon din ang lumipas ng magpunta ako dito para manilbihan.
sa di kasamaang palad. talaga nga naman masasabi ko na.. swertihan ang ang swerte.
pagmalas... malas ka kahit anung gawin mong pagpupumilit na makamit ang swerte.
talaga atang mailap ang magandang trabaho sa akin. pitong taon.
sabi nga ng iba. "baka hindi talaga para sa'yo"
eh para kanino? eh anong para sa akin? eh bakit?
eh bakit nga ba hindi?
kung kaya't nagdesisyon na ako. umalis at sumubok naman sa iba.
kaya't sabi naman ng iba... "yan ang pinakamaandang ginawa mo. matagal na sana..."
oo nga eh, bakit pinatagal ko pa kung di rin naman pala ako masaya. bakit nga ba?
takot? o sadyang mahina ang loob?
pero saan? sa taong iiwan? sa mga bagong taong makakasalimuha? sa mga bagay na hindi mo alam kung anong mangyayari? sa mga pangyayaring di mo alam kung saan ka tatahakin?
sa lagpas pitong taon ko dito. siguro maramirami din akong naipon na ekpiryensiya.
pero di ko alam kung saan.
pero tila pakiramdam ko, nilagpasan lang ako ng panahon. tila umikot ng pitong ulit ang mundo na nasa isang lugar lang ako.
malabo. malabo.
sana sa darating na sampu sampu sampu. kahit konti lang. sana may mga pagbabago.
umaasa....
asa ka pa... ungas!
22 July 2009
tatlumpo't pito makalipas ang alas onse ng gabi
nalipasan ako ng dalawang buwan na walang naisulat dito.
gising pa rin ako.
katatapos ko lang manood ng dibidi, maglaba at magisip.
merong nga hindi makatulog sa dami ng problema.
at sa dami ng nainom na kape.
ano nga ba ang nasabi ko bakit ka nagalit?
masama bang sundin ang mga plano na matagal ng pinaplano at pinagusapan?
bakit nga ba nangangamba?
bakit... may kinakatakutan ba?
alam ko maraming tanong. walang sagot. ganun din ako.
eh bakit nga ba di makatulog sa gabi?
sa kakaisip? baka tagyawatin.
ano nga bang mangyayari?
kailangan bang may gawin?
magulo. malabo. malayo. walang sagot.
ikaw? ano ba talagang balak mo?
30 April 2009
alilain mo na lang ako, kahit pang habang buhay
alas otso na, nandito pa ako sa opisina, nag iimprenta ng mga dokumento.
iba na rin pala ang trabaho ko, kung dati ay sa malamig na opisina ako, walang humpay internet, at tambay lang sa opisina, ngayon ay iba na. at sa sobrang pinagkaibahan nito, pati kulay ko damay.
sa konstraksiyon na ako nagtratrabaho.
site supervisor/storekeeper/driver, yan ang aking mga tungkulin.
kung minsan pa, tulad ngayon, nandito ako sa opisina, tumutulong dahil hindi ata sila marurunong gumamit ng kopyuter.
maagang gising, lagpas sa oras na pag uwi, pasok ng linggo. ano pa ba?
pero wala akong natatanggap na labis kundi ang buwanang sahod ko lamang.
dalawang proyekto ko ngayon, kaya pari't parito ako. araw araw nagpapaitim ng balat, naglalabas ng balde-baldeng pawis. at naghahakot ng sandamakmak na alikabok.
hatid ng mga trabahador sa umaga, asikasuhin ang mga gagawin, bumili ng mga materyales, makipagusap sa mga kinauukulan, pumunta ng opisina, sumundo ng mga trabahador. ganyan ako araw araw. sa ngayon, lalo na at umuwi ang katoka ko sa india.
mahirap, pero mejo natutuwa ako kung minsan. kasi ramdam na ramdam ko ang pagod ng pag tratrabaho. pero minsan naiisip ko, hindi ito ang kalsadang dapat tinatahak ko.
ako kaya'y naliligaw o isa lamang itong eskenita na dapat kong tahakin patungo sa kung saan man ako dadalhin.
kunin mo at alilain mo ako, kahit pang habang buhay.
